Jedną z najkosztowniejszych napraw wynikającą z normalnej eksploatacji samochodów wyposażonych w tylną belkę z wahaczami z łożyskami igiełkowymi jest naprawa całej belki.

Środki ostrożności:

Przebieg samochodu ok 80-100 tys. km. (choć w wielu przypadkach dużo mniejszy - dotyczy to szczególnie Peugeotów 206) powinien skłonić użytkownika samochodu do zwrócenia baczniejszej uwagi na pracę tylnego zawieszenia.

Dobrym, lecz bardzo rzadko zdarzającym się rozwiązaniem byłoby przy przebiegu 70-80 tys. km. wymiana łożysk i uszczelniaczy. Z wieloletniego doświadczenia jednak wiem, iż nakłonienie klienta do tego rodzaju naprawy (gdy jest jeszcze wszystko ok) jest praktycznie niemożliwe.

Jakie są objawy i metody testowania:

Pierwszym objawem wskazującym na konieczność udania się do warsztatu celem dokonania naprawy jest delikatne skrzypienie lub trzeszczenie tylnego zawieszenia podczas obciążania samochodu. Odgłosy te znikają w dni deszczowe i nasilają się w czasie dłuższych okresów bez opadów.

Rdzawe nacieki na wahaczach i na belce tylnej w miejscach ich współpracy świadczą jednoznacznie o konieczności naprawy.

Sprawdzanie luzów tylnego zawieszenia jest wskazane, lecz jako jedyny sposób diagnostyki tylnego zawieszenia okazuje się bardzo nieskuteczne (luzy lub jego brak może wynikać z innych przyczyn: sztywność drążka stabilizatora i drążka skrętnego, możliwość blokowania i kasowania luzu przez uszkodzone łożysko).

Sprawdzanie kąta pochylenia tylnych kół - koła samochodu (patrząc od tyłu pojazdu) mają tendencję do pochylania się górą ku środkowi (patrz rysunek) i po sprawdzeniu odchyłki okazują się większe od danych fabrycznych - taka sytuacja powinna skłonić użytkownika samochodu do wizyty w warsztacie celem dokonania naprawy.

Należy pamiętać o tym, iż im wcześniej wykryje się uszkodzenie tylnego zawieszenia i im wcześniej się je naprawi tym koszty naprawy będą mniejsze.